ÇOCUK KİTAPLARINDA İDEAL ÇOCUK ARAYIŞI – Hülya Ağın Haykır


Birine çocuğunun disiplin sorunu olduğunu söylediğinizde muhtemelen duyacağınız şikâyet, “Arkadaşça yaklaşmama, istediği her şeyi yapmama rağmen ona bir türlü sorumluluk almayı öğretemiyorum.” olacaktır. Çocukluğum babaların yalnız baba, anaların yalnız ana, arkadaşların da yalnız arkadaş olduğu bir ortamda geçti. Disiplin dendiği zaman aklıma gelen ilk şeyse “akşam ezanı” ve Ömer Seyfettin’in “Falaka” öyküsüdür. Akşam ezanını unutmamamın nedeni doksanlı yıllarda çocuk olanların yakından bileceği bir şey: eve dönme vakti! Bu yüzden beş yaşındayken dahi akşam ezanlarını cami cemaati gibi özenle takip ederdim. Ezan vakti eve girmeme girişimlerimiz; ailemizin meşrebine göre çeşitli cezalar, sokaktan ve oyundan yoksun bırakmalar, bazen fiskeler bazen çocukluğunu unutmayan bir yetişkin tarafından gizlenmelerle kontrol altına alınırdı. Falaka’yı unutmama nedenimse arsız arkadaşlarımdı. Akşam ezanıyla oyunlarını bırakmaya razı olmazlar ve artırılmış dozlarla yedikleri dayaklara rağmen mütemadiyen aynı saatlerde sevinçle oyun oynarlardı. Evden çıkmak için bin bir numara bulurlardı. Şaşakalırdım.

İçeriğin tamamına erişmek için "dijital abonelik" işlemini gerçekleştiriniz.